Τα καημένα τα δάση περιμένουν μια τέτοια ημέρα να δουν κόσμο και κοσμάκη και ιδίως παιδιά να τα επισκέπτονται, να συνομιλούν μαζί τους, να μιλούν για αυτά, να ακούν για τη συνεισφορά τους στην Υγεία των πολιτών και του Πλανήτη. Να βλέπουν δραστηριότητες που θα αναγνωρίζουν τη μεγάλη συμβολή τους και θα κατανοούν τα προβλήματα και την ανάγκη της προστασίας τους και της καλής λειτουργίας τους.
Τα δάση είναι ενδιαιτήματα ζών, πτηνών, ταπεινών οργανισμών
που όλοι μαζί συντελούν με τον τρόπο τους στην Υγεία των δασών και στον
εμπλουτισμό του κόσμου μας, με υπάρξεις που δε ζητούν ΄τίποτε παραπάνω από ησυχία,
σεβασμό και αν χρειαστεί επιστημονικές γνώσεις και σωτήριες παρεμβάσεις.
Τα δάση δεν είναι εχθροί προς αποψίλωση και εξαφάνιση με εμπρησμούς, ούτε και πρέπει να περιορίζονται χωρίς λογική και σεβασμό από σχέδια αστικοποίησης και επέκτασης των πόλεων, χωρίς να λαμβάνεται τίποτε άλλο υπόψη.
Εν κατακλείδι οι εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα των Δασών, δεν πρέπει να γίνονται στα Μουσεία και σε κλειστούς χώρους. Ούτε και να μην ασχολείται κανείς μαζί τους, όπως δυστυχώς συνέβη και εφέτος με το δήμο Μαρκοπούλου και το Δασαρχείο Πεντέλης και το εξαιρετικό δασικό οικοσύστημα της Χαμοληάς, εντός της περιοχής ΝΑΤΟΥΡΑ 2000 Βραυρώνος.
Ίσως το επόμενο έτος τα πράγματα να εξελιχθούν καλλίτερα …